سکوت مرگ

پائیز

sokoutemarg — Tue, 11 Sep 2007 18:56:18 GMT

کم کم تابستون هم داره جای خودش رو به پائیز می ده , روزها کوتاه می شن و شب ها بلند ,دیگه وقت اونه که درخت ها بارو بندیلشون رو ببندن و به خواب فرو برن , ديگه وقت اونه که فصل نارنجی از راه برسه ...

دلم خیلی برای پائیز تنگ شده حتی دلم برای صدای کلاغ هایی که تو پائیز قار قار می کنن هم تنگ شده دلم تنگ شده برای اینکه یه روز بیاد که دوباره من و تو زیر بارون ...

یکی از دوستام (علی شنتیا ) بهم گفت نوشته هات تکراری شده بهش حق می دم چون هرکی که نوشته های وبلاگ من رو خونده باشه می دونه آخر این داستن هم چی می شه می دونه می خواستم بنویسم زیر بارون قدم می زدیم و خیلی خوشحال بودیم از این جور حرفا که آخرشم به جدائی ختم می شه آره واقعآ نوشته هام تکراری شدن به خاطر همین منم دیگه این داستان رو ادامه نمی دم تا یه موضوع جدید پیدا کنم یکی از دوستام هم بهم گفت چرا تو وبلاگت از عکس استفاده نمی کنی خیلی سادست چشم عکسم می ذارم.

راستی ماه رمضان هم اومد من که قصد دارم تو این ماه خودم رو عوض کنم به قولی می خوام ادم بشم از همتون التماس دعا دارم .

راستی جواب کنکورم اومد مثل اینکه خدا خواست و منم جدی جدی دارم دانشجو می شم اونم رشته ای که خیلی دوست داشتم می دونید چی؟ مهندسی برق (الکترونیک)

تصمیم گرفتم از همون اول بچسبم به درس البته بماند که 12 ساله هی می گم امسال درس می خونم ولی نمی دونم این امسال کی میاد (خدا می دونه )

بچه ها درسته من درس خون نستم ولی چون وافعآ الکترونیک رو دوست دارم می خوام تو دانشگاه حسابی حال این بچه خر خون ها رو بگیرم اونم تو عمل .(برام دعا کنید)

اینم یه شعر کوچولو واسه قشنگی

من نگاهت و می خواستم که قشنگ ترین غزل بود

صحبت از فاجعه ی عشق با من از روز ازل بود
من یه عاشق غریبم با دلی خون و شکسته

اشک من اشک غروبه رو تن پیچک خسته

اخ که چشمات چه قشنگ بود با غزل های نگاهت

اب می شد دلی که سنگ بود اخ که چشمات چه قشنگ بود

چه قشنگ بود حرف چشمات با نگاه عاشق من

کاش می موند همیشه باقی لحظه های با تو بودن

دیگه بی تو نمی شه , فکر رفتن رو دارم

اگه امروز بمونم واسه فردا چی دارم

پس چرا باید بمونم من که تو سینه یه اهم

پس چرا باید بمونم من که تو رنگا سیاهم

حالا من خسته از این راه می کـَنم قلبم و از جا

شاید این قصه ی کوتاه سهم من بود تو دنیا

پائیز به همتون خوش بگذره ( هر چی عکس انتخاب کردم به وبلاگ نیومد ببخشید)

ستاره

sokoutemarg — Thu, 16 Aug 2007 21:38:18 GMT

شب با لباس قيريش از راه رسيد ديگه کم کم وقت اون رسيده بود که روز جای خودش رو به شب بده , خورشيد خانوم ديگه چشماش رو بسته بود و کم کم داشت به خواب فرو می رفت اما مهتاب تازه داشت از خواب نازش بيدار می شد

,تمام چراغ های شهر دونه دونه خاموش می شدن , آواز قشنگ جير جيرک ها تو سکوت کوچه می پيچيد ستاره ها تو آسمون به هم چشمک می زدن و ما آدم ها رو به هم نشون می دادن يکی از ستاره ها به دوستش گفت گوش کن مثل اينکه هنوز يکی بيداره, هر دو ستاره به پشت پنجره ی باز اتاقی که هنوز چراغش روشن بود نزديک شدن ابرها رو از جلوی چشماشون کنار زدن و به داخل اتاق نگاه کردن اونجا پسرکی بود که هرشب پنجره ی اتاقش رو باز می کردو زل می زد به آسمون .

قطره های کوچيک اشک از چشمای درشتش سرازير می شدن و روی زمين می غلتيدند خاطراتش رو توی ذهنش مرور می کرد تمام گذشتش از جلوی چشماش می گذشت ولی حيف که تمام زندگيش رو غم پر کرده بود و ديگه جائی برای شادي نمونده بود که به ياد بياره, پسرک نگاهش به ستاره ها افتاد اونا همونائی بودن که توی يه شب مهتابی , وقتی خوشبختی رو با تمام وجودش حس می کرد انتخاب کرده بود ولی امورز يآس و نا اميدی تمام وجودش رو فرا گرفته بود قلب شکستش رو توی دستش گرفته بود , زمين ديگه جايي براش نداشت ,حس پر کشيدن تو وجودش بود دستش رو به سوی ستاره ها دراز کرد اون دو ستاره دستاش رو گرفتن و پسرک رو با خودشون برای هميشه به آسمون بردن روح پسرک به آسمون پر کشيدو به جهان ابديت پيوست .

به اميد اينکه اون دوتا ستاره يه شبی هم به من سر بزنن منم هر شب با چراغ روشن اتاقم پشت پنجره به انتظار می نشينم ...

اون که تويک قمار تلخ عمرش رو باخت و پوسيد

اون که تو حيله ی سکوت تار شکستن تنيد

به اولين دقايق آسودگی رسيده

به قيمت يک عمر از آن آسودگي خريده

امشب شب ويرونيه کوه بزرگ درده

کسي که يک عمر سوخت و ساخت مهمون خاک سرده

يه سايبون داشت و يه سقف اما چه زود خراب شد

دار و ندارش هر چی بود يکی يکی خراب شد

پشت به گذشته کرد و باز قصه ی تازه ای ساخت

عاشق شدو تو اين قمار دارو ندارش رو باخت

حتی اگه هزار دفعه آدم به دنيا بياد

انگار که سرنوشتشو از پيش نوشتن بر آب

حتی اگه يه شب تو خواب آسودگی رو خواب ديد

روزِ مصييت روزِ درد روزِ عذاب فرداش

سلام دوستان

خوبيد ؟ اميدوارم که خوب باشيد...

می دونم دير اومدم راستش رو بخواين يه چند وقت بود که دستم به نوشتن نمی رفت.

از تمام اونهائي که تو اين مدت تنهام نذاشتن واقعآ ممنونم ...

از دوست قديميم و خوبم باران از هدهد و شيمای عزيز از بيگانه ای آشنا(که متاسفانه وبلاگشون رو تعطيل کردن ) که تو اين مدت تنهام نذاشتن واز تمامی شما تشکر می کنم...

به اميد ديدار

پسرک

sokoutemarg — Tue, 27 Mar 2007 16:55:18 GMT

...پسرک آه سوزناکی کشيد و چشماش رو بست , قطره ی اشکی از گوشه ی چشمش سر خوردو افتاد رو زمين , نم نم بارونم شروع شده بود اون که هميشه دوست داشت زير نم نم بارون قدم بزنه حالا دنبال يه سرپناه می گشت تا خيس نشه جائی رو پبدا نکرد ناچار به طرف درختی که تازه جوونه زدو بود و چند تا برگ بيشتر نداشت رفت روی زمين نشست و به درخت تکيه داد . از سردی هوا بدجوری می لرزيد دستاش رو به هم می ماليد تا شايد دستاش گرم بشه ولی فايده ای نداشت شدت بارونم بيشتر شده بود از دور سايه ای رود ديد به نظرش آشنا می اومد به طرفش دويد ولی کسي اونجا نبود نا اميد به راهش ادامه داد .

از دست همه خسته شده بود قطرات اشک رو صورتش بيشتر و بيشتر می شدن ديگه بارونم جاش رو به دونه های سفيد برف داده بود .تو تنهای خودش خاطراتش رو مرور مي کرد ياد کردن گذشته ها قطره های اشکش رو بيشر می کرد از دور نيمکتی رو کنار يه درخت ديد به طرفش رفت و روی نيمکت نشست سرمای هوا کار خودش رو کرده بود دستاش ديگه حس نداشت حتی ديگه سرمارو حس نمي کرد هوا داشت تاريک می شد چشمای خستش رو بست و به خواب فرو رفت...

فردای اون روز مرد رهگذری که از اونجا می گذشت نگاهش متوجه اون شد به سمتش رفت ناباورانه ديد که اون ديگه نفس نمي کشه مردم دورش حلقه زده بودن دختري که از دور می اومد به طرف جمعيت رفت وقتی پسرک رو ديد زود اون رو شناخت بغض راه گلوش رو بند آورد صداش در نمي اومد پيکر بی جون پسرک رو تو آغوشش گرفت و اشک می ريخت ياد گذشته و روزای خوب در کنار اون افتاد ياد روزي که روزگار چطور اونارو از هم جدا کرد .

درحالی که پسرک تو آغوشش بود گرمای عجيبی رو حس کرد نا اميد سر پسر رو نگاه کردو ناباورانه ديد که نفس می کشه خيلی خوشحال شده بود پسرک چشماش رو باز کردو تا اونو ديد با يه صدای آرومی گفت دوست دارم و...

سلام

اميدوارم خستتون نکرده باشم

اول بگم که يه سوتی بزرگ دادم تو اين مطلب که خودمم خندم می گيره گفتم برف مياد از طرفی گفتم درخی که تازه جوونه زده بود .

بگذريم ...

امروز اومدم ازتون خداحافظی کنم البته تا سه ماه و نيم ديگه راستش من امسال مثلآ کنکور دارم ولی تا حالا خيلی کم کاری کردم (تازه سرم به سنگ خوره) می خوام ديگه تو اين مدت کم تمام تلاشم رو بکنم تا شايد خدا خواست و قبول شدم .

دلم برای همتون تنگ ميشه از همه ی اونائی که تو اين مدت که وبلاگ رو راه انداختم تنهام نذاشتن واقعآ ممنونم.

از همتون می خوام برام دعا کنيد تا شايد لطف خدا هم شامل حال من بشه.

راستی يه وقت نگيد اين نيست نظر نديدا من می خوام وقتي برگشتم کلی نظر داشته باشم.

دلم نمياد بگم ولی مجبورم بگم:

خداحافظ همتون

التماس دعا

اسمون

sokoutemarg — Fri, 09 Mar 2007 18:03:18 GMT

بغض غريبی تو دل آسمون بود يه بغض قديمی و کهنه که رو دلش بدجوری

سنگينی مي کرد نمی دونستم چرا آسمون هروقت که تابستون جای خودش رو به پائيز و بعد زمستون می داد هميشه انقدر دلش پر از غم می شد اشک تو چشماش جمع شده بود صدای ناله مانندی ازش به گوش می رسيد .

آسمون دلتنگ بود اما نمی دونم دلتنگ کی و چی ! هميشه مي شد انتظار رو تو چشماش ديد انتظاری که هميشه باهاش بود .

باد سردی شروع به وزيدن کرده بود آسمون يه لحظه آروم و قرار نداشت بغض راه گلوش رو بند آورده بود کلاغ ها سکوت آسمون رو بهم زده بودن ولی اون مثل مادری مهربون اونارو تو آغوشش گرفته بود آسمون سرش رو رو زانوش گذاشت و چادر آبيش رو کشيد رو سرش ! خيلی بی تابی می کرد انگار قرار بود اتفاقی بی افته شدت وزيدن باد بيشتر شده بود انگار باد قاصد خبری براش بود آسمون سرش رو از رو زانوش برداشت ناگهان برق عجيبی تو دل آسمون پيچيد تمام بدن آسمون شروع به لرزيدن کرد و بلاخره بغض آسمون ترکيد و آسمون شروع به گريه کردن کرد در حالی که قطرات اشک آسمون به صورتم می خورد شروع به راه رفتن کردم تو اين فکر بودم که اون نور چی بود که آسمون بغضش با ديدن اون ترکيد تو همين حال باد بهم نزديک شد و بهم گفت اون نور برق نگاهی بود که آسمون هميشه انتظارش رو می کشيد اون نگاه تنها خاطره ای بود که آسمون از روز های خوبش داشت و...

ببار ای آسمون امشب ببارو سر کن آهنگی

به جز گريه گريزی نيست از اين زندون دلتنگی...

غم و غصه

sokoutemarg — Wed, 28 Feb 2007 11:13:18 GMT

تنها تو کوچه پس کوچه های خيالم قدم می زدم خيلی دوست داشتم يه همراه داشته باشم تا راه برام کوتاه تر بشه تو کوچه داد زدم کسی نيست با من همسفر بشه ؟ ولی جز انعکاس صدای خودم صدائی نشنيدم ! تاريکی و سکوت شب آزارم مي داد نا اميد به راهم ادامه دادم و از خدا خواستم يه همسفر برام برسونه همين جور که می رفتم حس کردم به غير از صدای پای خودم يه صدای ديگه هم می شنوم برگشتم پشت سرمو نگاه کردم ديدم يه نفر پشت سرم داره می آد خيلی خوشحال شدم از اينکه يه همسفر پيدا کرده بودم به سمتش رفتم همين که نزديکش شدم جا خوردم بازم اون بود اونی که هيچ وقت تو زندگيم تنهام نذاشته بود آره اون غم بود کسی که هميشه و همه جا با من بودو هيچ وقت تو زندگيم تنهام نذاشته بود بغض تلخی تو گلوم نشست از اين ناراحت بودم که چرا هميشه اون بايد همسفرم می شد .

به راهم ادامه دادم صدای قدم های غم بدجوری آزارم می داد اون حتی اينجاهم راحتم نمی ذاشت صدای پچ پچی به گوشم رسيد عقب رو نگاه کردم وای خدای من چی مي ديدم ! اون غصه بود يار هميشگی غم ديگه داشتم دغ می کردم داد زدم دست از سرم بر داريد تا کی قصد آزارم و داريد ولی اون دوتا يه لبخند تلخ زدن و دنبالم راه افتادن خسته از راه به راهم ادامه دادم پچ پچهای غم و غصه خستم کرده بود ديگه داشتم از پا می افتادم حالا ديگه اشک هم همراهيشون می کرد نمی دونم اون ديگه از کجا پيداش شده بود پاهام نای رفتن نداشت افتادم روی زمين چشمام رو بستم و از خدا کمک خواستم يه لحظه ديدم ديگه صدائي نمی آد ديگه از غم و غصه واشک خبری نبود تو همون حال گرمائی رو تو دستام حس کردم اون گرما خيلی برام آشنا بود چشمام رو باز کردم اون خاطره بود درست حدس زده بودم اون خاطره ی يه روز برفی بود که دستای دو بهم گرمی می داد ...

سلام

ببخشید دیر اپ می کنم ولی سعی می کنم دیگه زود زود اپ کنم

می خواستم ازتون خواهش کنم تو نظرسنجی وبلاگ شرکت کنید خوشحال میشم.

خدانگهدار

اخرین عشق!

sokoutemarg — Thu, 08 Feb 2007 11:57:18 GMT

از غم عشق چه می بايد کرد؟

به دمی , ديداری می توان راضی شد!

به تمنای نگاهی می توان تشنه ی جان بازی شد!

می توان دل خوش کرد به کلامی که شنيد!

از دو خط نامه ی سرد می توان داغ شد و شعله کشيد!

از جهنم گذری کرد و گذشت به گذرگاه رسيد ,

به گذرگاه تباهی به جنون و از عطش فرياد زد فرياد زد !

آخرين عشق کجا بود که در فصل خزان دل ما آمدو گل کرد

آخرين عشق کجا بود که در غروب ما تازه طلوع کرد

ما آخر و پايان و همه خاتمه او تازه شروع کرد

آخرين عشق کجا بود امروز عيان شد

اين راز دل مارا , اين راز دل مارا راحت چه بيان شد

از عشق چه دارم من ؟ امروز عصای دست

افسوس و صد افسوس بار دگر بن بست يک بار دگر بن بست...

(فردمنش)

سلام دوستان

چند وقت بود نيومده بودم راستش يه کم کسالت داشتم نتونستم مطلب جديد بنويسم !

از دوستانی که به وبلاگم سرزدن ولی من نتونستم به وبلاگشون برم واقعآ معذرت می خوام !

از نظرات همتون ممنونم نظرات شماست که به من دلگرمی می ده تا مطلب بنويسم...

موفق باشيد .

من و تو

sokoutemarg — Fri, 19 Jan 2007 13:05:18 GMT

دلم برای زمستون تنگ شده !

آخ که چقدر خوبه چشمات رو ببندی و به صدای شر شر بارون گوش بدی و تو خيال خودت به هرچی آرزو داری برسی, به يه زندگی بی غم و غصّه ,يه زندگی خوب در کنار تو و ...

امروزم يه روز زمستونيه, دلم برای اون زمستونی تنگ شده که تو و من توی يه هوای بارونی دست تو دست هم تو کوچه ها قدم می زديم. يادمه اون روزها, اول آشنائيمون بود ولی از همون روزهای اوّل گرمای عشق رو می شد از گرمی دستامون تو اون هوای سرد حس کرد. اون وقتا حس می کردم خوشبخت ترين مرد زمينم حس می کردم به هر چی می خوام در کنارتو می تونم برسم .

شدّت بارون کم شده بود , بهم گفتی نم نم بارون رو خيلی دوست داری از اين حرفت خيلی خوشحال شدم چون منم عاشق نم نم بارون بودم بهت گفتم : دوست داری چترو ببنديم و زير بارون قدم بزنيم؟ تو هم جواب دادی خيلی عاليه من عاشق قدم زدن زير بارونم.

بارون دونه دونه روی سرمون می چکيد ديگه حتی اون فاصله ی کمی هم که بينمون بودو قطره های بارون پر کرده بود .

ديگه کم کم وقت خداحافظی بود هيچ کدوممون دلمون نمی خواست از هم جدا بشيم ولی ديگه موقع رفتن بود بارونم داشت دوباره شدت می گرفت وقتی خواستيم از هم جدا بشيم رو بهت کردمو گفتم

دوست دارم!

توهم با يه بوسه جوابمو دادی...

زندگی خیلی پوچه!

sokoutemarg — Tue, 02 Jan 2007 16:29:18 GMT

فرياد زدم تو کوچه زندگی خيلی پوچه...

نظر شما درمورد زندگی چيه؟

به نظر شما زندگی ارزش داره ؟ يا نه ؟

به نظر من بی ارزش ترين کاری که بعضی از ما مي کنيم ؟زندگی که توش مثل يه مرده ی متحرک باشی چه فايده ای داره ؟ چه فايده داره بيهوده نفس بکشي؟ می گن با اميد بايد زندگی کرد ولی آخه يکی نيست که بگه اميد به چی ؟ به چه اميدی زندگی رو سر کنيم ؟ به اميد اينکه آينده ی خوبی داريم ؟ که نداريم!

کاش مي شد زندگی رو هر جوری دوست داری بسازی نه اونجوری که از پيش تعيين شده ؟

کاش مي شد سهم ما از زندگی فقط غم و غصه نبود که مجبور باشی گردو غبار غم رو با اشک از روی صورتت پاک کنی !

کاش می شد فقط به خاطر مشکلات اشک نريزيم و يه روزم بشه از خوشحالی اشکمون سرازير بشه ..

آره زندگی خيلی پوچه البته نه بايد بگيم زندگی خيلی نامرده که اينقدر باهامون بازی می کنه ,

اشکمون رو در مياره , دل هامون رو مي شکنه , فاصله ها رو بيشترو بيشتر ميکنه , عشق هارو کم رنگ مي کنه يعنی نابود ميکنه و... البته اينا رو که گفتم يه تعدادش بود و چون زندگی ارزش نداره منم وقت خودم رو تلف نمي کنم !

درسته زندگی سخته ولی من مي خوام تا اونجا که می تونم باهاش مبارزه کنم تا يه روز تسليمش کنم چون من هنوز بهانه برای زندگی کردن دارم!

در انتظار رفتن سوی خدا

sokoutemarg — Sun, 24 Dec 2006 17:39:18 GMT

من کيم ؟

يه پسری که تو زندگيش يه روز خوش نداشته ,يه خاطرة خوب نداشته که موقع دل تنگی دلشو به خاطره هاش خوش کنه , هميشه مجبور بوده تو تنهائياش با بهترين دوستاش که اشکاش بودن سر کنه , من ّکَسيم که خوشحالي هام البته خوشحالی که نه دل خوش کردنام هميشه دو سه روز بيشتر طول نمي کشه و بعدش دوباره بدبختيام شروع ميشه ,انگار خدا دوست نداره من يه روز خوش داشته باشم هميشه از همه در برام بدبياری مياره .

آخه خدا گناه من چيه؟ گناه من چيه که بايد اينقدر عذاب بکشم شب و روز کارم بشه فقط اشک ريختن و آه کشيدن . زندگی من خيلی تلخه وقتی با هزار زحمت ميام سرو سامونش ميدم دوباره بدبياری مي آرم دوباره مصيبت دوباره بد بختی !

خدايا تو زندگی هيچکس برای احساسات من ارزش قائل نيست حتّی من اين حق رو ندارم که عاشق کسی باشم کسي رو دوست داشته باشم به عشق کسی زندگی کنم ! آخه خدا تا کی من بايد جواب گناه هامو پس بدم تا کی بايد بدبختی بکشم ؟

خدايا قسمت می دم, بهت التماس مي کنم حالا که به من که شاد زندگي کردن نيومده لااقل زندگيمو همينجا تمومش , نذار که بيشتر از اين زجر بکشم ,نذار که روزگار بيشتر از اين آزارم بده .

خدايا منتظر ديدنت هستم بيشتر از اين چشم به راهم نذار ...

یه خیال قشنگ

sokoutemarg — Fri, 22 Dec 2006 17:17:18 GMT

قرار بود ساعت 3 همون جای هميشگی همديگرو ببينم خيلی خوشحال بودم آخه امروز اولّين روزی بود که قرار بود با دستای سرد خودم دستای گرمتو بگيرم.

من وقتی رسيدم ساعت دو و نيم بود نيم ساعت وقت داشتم که حرفامو جمو جور کنم که وقتی اومدي بهت بزنم به سمت گل فروشی که اون نزديکی بود رفتم وارد گل فروشي شدم هرچی اين ورو اون ورو نگاه کردم ديدم کسی اونجا نيست چند بار فروشنده رو صدا کردم ولی خبری نشد يکم جرآت پيدا کردم و رفتم جلو ديدم بَه آقا خواب تشريف دارن صدا زدم :آقا

که يهو فروشنده از خواب پريدو يکم خودشو جمو جور کرد و گفت :بله بفرمائيد منم گفتم ببخشيد يه شاخه گل مي خواستم يه نگاه بهم کردو گفت انتخاب کن منم يه شاخه گل رز قرمز انتخاب کردمو از اونجا اومدم بيرون.

دل تو دلم نبود ساعت نزديک به 3 بود ديگه بايد کم کم پيدات مي شد حس عجيبی داشتم مدام به ساعتم نگاه مي کردم آخ که تو اين موقع ها چقدر زمان دير ميگذره و بلاخره ساعت سه شد و تو رو از دور ديدم که داشتي به سمت من مي اومدی , منم شروع کردم به سمت تو اومدن بلاخره به هم رسيديم.

بهت سلام کردم و گفتم از ديدنت خوشحالم از نگاهت می شد فهميد تو هم از ديدن من خوشحالی سرت رو انداختي پائين و دستت رو آوردی جلو منم دستم رو آوردم جلو و دستت رو گرفتم!

آخ که چقدر احساس آرامش مي کردم حس عجيبی داشتم از خوشحالی داشتم پر در مياوردم انگار تمام دنيا مال من شده بود . بلاخره بعد مدت ها من لياقت گرفتن دستات رو پيدا کرده بودم با دست ديگم گل رو به سمتت آوردم تو هم اونو گرفتی و بوئيدی .

يکم تو اون حالت بوديم بعدش در حالی که دستات تو دستم بود قدم زنان به سمت پارک حرکت کرديم.

آخ که چه روزِ خوبی بود ولی حيف که همش تو خيالم بود و من هنوز در آرزوی گرفتن دستات هستم ...